NAUKI PRZEDCHRZCIELNE

Od I niedzieli września 2015 roku, czyli od 6.IX.2015 rozpoczynamy cykl katechez chrzcielnych dla rodziców i rodziców chrzestnych, które będą po Mszy św. o godzinie 9.30.

Obowiązkowe przygotowanie do chrztu dziecka rodziców i chrzestnych są w naszej parafii po Mszy św. w niedziele o godz. 9.30 co jakiś czas. Proszę czytać OGŁOSZENIA!!!

Przypominamy, że – zgodnie z dekretem ks. biskupa – rodzice i rodzice chrzestni (jeśli są z naszej diecezji) zobowiązani są do udziału w czterech katechezach chrzcielnych, przed chrztem dziecka.

Katechezy odbywają się w naszym kościele o godz. 19.00, w cztery kolejne niedziele miesiąca (od pierwszej do czwartej). Każdej niedzieli omawiany jest kolejny temat. Uczestnicy otrzymują specjalne książeczki: „Wierzysz, przyjmij chrzest”, by w domach zgłębiać treści katechez.

W książeczkach jest także tabela z tematami katechez i miejscem na potwierdzenie, przez prowadzącego kapłana, udziału danej osoby w katechezach.

Rodzice zobowiązani są odpowiednio wcześniej wybrać chrzestnych, by mieli czas na udział w katechezach (bądź u nas, bądź w swoich parafiach, jeśli trudno im dojeżdżać).

Są dwie możliwości. Pierwsza: jeszcze przed urodzeniem dziecka, rodzice i chrzestni biorą udział w czterech kolejnych katechezach. Po urodzeniu dziecka przychodzą do kancelarii i prosząc o chrzest dziecka przynoszą (prócz innych dokumentów) potwierdzenie obecności na katechezach. Wówczas chrzest może być udzielony w najbliższym, wyznaczonym terminie. Druga: dopiero po urodzeniu dziecka rodzice i chrzestni biorą udział w katechezach. Po ich ukończeniu proszą o chrzest dziecka, przynosząc (prócz innych dokumentów)potwierdzenie obecności na katechezach.

Nie można prosić o chrzest dziecka w terminie uniemożliwiającym udział w czterech katechezach!

Oto tematy poszczególnych katechez:

I Niedziela: „Po co człowiekowi chrzest?”

II Niedziela: „ Jak przeżywać własną historię zbawienia?”

III Niedziela: „Czy chcesz swoje życie złączyć z Jezusem Chrystusem?”

IV Niedziela: „Czy wiesz, że liturgia chrztu może być programem twojego         

             życia?”

 

Przygotowanie Rodziców I Chrzestnych W Parafii Do Chrztu Ich Dzieci W Praktyce Kościoła W Polsce:

 

Chrzest św. zajmuje szczególne miejsce pośród innych sakramentów nie tylko z tej racji, że jest udzielany na wyraźne polecenie samego Chrystusa, ale dlatego, że jest on pierwszym sakramentem wprowadzającym do wspólnoty Kościoła i pozwalającym przyjmować inne sakramenty. W misterium chrztu św. dokonuje się pierwsze spotkanie człowieka z Bogiem w Chrystusie i w Jego Kościele.

W pierwszych wiekach Kościoła, kiedy chrzest przyjmowali głównie dorośli albo nawet całe ich rodziny, sakrament ten poprzedzany był inicjacją chrześcijańską, czyli formacyjnym okresem przygotowania kandydatów, zwanym katechumenatem. Upowszechniona od V wieku praktyka chrztu niemowląt sprawiła, że świadome uczestnictwo kandydatów w samym przygotowaniu do tego sakramentu stało się niemożliwe, dlatego zadanie to spoczęło na rodzicach i chrzestnych. Oni to uważani byli za przedstawicieli Kościoła, gwarantów wiary dziecka wyrastającej z wiary wspólnoty, w której dzieci były chrzczone. Doniosłość i znaczenie ich wiary szczególnie mocno były podkreślane, bowiem to oni zobowiązywali się dać dziecku chrześcijańskie wychowanie.

Wydane 15 V 1969 r. Obrzędy chrztu dzieci, które zgodnie z postulatami Soboru Watykańskiego II zostały dostosowane do rzeczywistej sytuacji niemowląt, na nowo uwydatniają tę ważną rolę i obowiązki rodziców dziecka oraz rodziców chrzestnych, w których wierze udzielany jest sakrament chrztu świętego. W związku z tym Wprowadzenie teologiczno - pastoralne do Obrzędów chrztu św. wielokrotnie akcentuje obowiązek przygotowania rodziców i chrzestnych do pełnienia posługi w sakramencie chrztu. Przygotowanie to, będące konieczną ewangelizacją i mistagogiczną katechezą, jest wymagane najpierw dlatego, że chrzest jest sakramentem fundamentalnym dla pełnego wejścia w życie chrześcijańskie. Po wtóre zaś, że przy chrzcie niemowląt podmiotem świadomym i odpowiedzialnym jest nie chrzczone dziecko, lecz wspólnota Kościoła, w której wierze jest ono chrzczone. Tę wspólnotę szczególnie stanowią rodzice i chrzestni.Oni mają być przez duszpasterskie przygotowanie pobudzeni do prawdziwej i czynnej wiary, aby decyzja o chrzcie była odpowiedzią tejże wiary.

 

l. Wymogi i zadania stawiane rodzicom przy chrzcie dzieci

Z porządku natury wynika, że przy chrzcie zadania i czynności rodziców dziecka są ważniejsze niż zadania chrzestnych, dlatego do nich przede wszystkim odnosi się to wszystko, co dotyczy wiary i chrześcijańskiego życia nowo ochrzczonych dzieci. Rodzice winni być ludźmi głęboko wierzącymi, dającymi rzeczywiste gwarancje chrześcijańskiego wychowania swoich dzieci. W ramach przygotowań przed chrztem św. rodzice powinni poznać teologię tego sakramentu oraz sposób ich udziału w samym obrzędzie. Najważniejszy jednak cel tego przygotowania rodziców to ożywienie i pogłębienie ich wiary, zwłaszcza w odniesieniu do sakramentu chrztu i wynikających zeń zobowiązań, gdyż w tej wierze udzielany jest sam chrzest Rodzice mają uświadomić sobie szczególne posłannictwo wychowawców w wierze w stosunku do dziecka już w czasie przygotowania do obrzędu chrztu. Mają to uczynić kierując się własną znajomością prawd wiary albo przy pomocy przyjaciół i innych członków wspólnoty oraz duszpasterzy. Ci ostatni powinni zebrać większą liczbę rodzin, by przygotować je do zbliżającego się obrzędu przez duszpasterskie pouczenie i wspólną modlitwę. Także nowy Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 851) wymaga od rodziców, aby byli należycie pouczeni o znaczeniu tego sakramentu i o związanych z nim obowiązkach.

Obrzędy chrztu dzieci kładą silny nacisk na obecność i uczestnictwo rodziców dziecka w sprawowaniu sakramentu chrztu. W zasadzie zarówno matka, jak i ojciec powinni uczestniczyć w chrzcie swego dziecka, nawet wtedy, gdy jedno z nich jest niewierzącym lub nie jest katolikiem. Ważne jest jednak, by strona niekatolicka czy niewierząca nie sprzeciwiała się wychowaniu dziecka w wierze katolickiej. Zadaniem rodziców dziecka po chrzcie jest wychowanie go w wierze i moralności chrześcijańskiej, co wyraża się w obowiązku doprowadzenia go do poznania Boga, przygotowania do przyjęcia bierzmowania i uczestnictwa w Eucharystii. Pomoc rodziców w procesie wychowania religijnego dzieci jest niezbędna i niezastąpiona. Zmierza ona do tego. by dzieci doprowadzić do poznania Bożego planu zbawienia tak: by mogły, one w końcu same potwierdzić i przyjąć wiarę, w której zostały ochrzczone. Dziecko opiera się na wierze rodziców tak długo, dopóki nie dojdzie samo do wiary osobistej. Dlatego tak ważny w wychowaniu dziecka w wierze jest osobisty, dobry przykład rodziców i życie zgodne z rzeczywistością chrztu. Na tym tle jawi się szczególnie trudny problem pastoralny, nierzadko zdarzający się w praktyce. Chodzi tu o sytuację, gdy o chrzest dla swego dziecka proszą rodzice oziębli w wierze, ludzie słabo wierzący i tylko okazjonalnie praktykujący, lub nawet rodzice niechrześcijańscy, którzy powodują się nie motywami wiary, ale zwyczajem, presją rodzinną lub społeczną, często innymi racjami konwencjonalnymi. Co do takich rodziców rodzi się uzasadniona wątpliwość, czy zapewnią oni dziecku chrześcijańskie wychowanie w wierze Kościoła, aby ono samo w końcu mogło potwierdzić wiarę, w której zostało ochrzczone. Rodzice tacy nie mogą również szczerze pełnić swoich funkcji liturgicznych w obrzędzie chrztu i wyznać wiarę, gdyż jej nie mają, nie mówiąc o właściwej formacji religijnej. W tej sytuacji rodzi się słuszne pytanie, czy dzieciom takich rodziców należy udzielać sakramentu chrztu? Problem ten rozstrzyga Instrukcja Kongregacji Nauki Wiary. Postanowienia w niej zawarte odnoszą się do rodziców niechrześcijańskich lub chrześcijan niepraktykujących, do których należą poligamiści, konkubinariuszţ, prawowici małżonkowie, którzy zaniechali wszelkich praktyk religijnych lub ci, którzy proszą o chrzest swych dzieci ze względu na społeczny konwenans. Oni wszyscy muszą być świadomi wagi obowiązku zaciąganego w związku z chrztem. Kościół bowiem tylko wtedy może zadośćuczynić prośbie takich rodziców, gdy uzyska od nich albo od chrzestnych zapewnienie, czyli gwarancję, że ochrzczone dziecko zostanie wprowadzone w świat wiary, że będzie wychowane w wierze chrześcijańskiej, i że istnieją osoby przejmujące na siebie ścisły obowiązek budzenia w dziecku świadomej wiary. W przeciwnym wypadku chrzest byłby obrzędem o znamionach działania rytualistycznego. Jeśli natomiast takich gwarancji nie ma, to chrzest trzeba odłożyć, utrzymując jednak kontakt z rodzicami, aby jeśli to możliwe, zostały spełnione warunki konieczne do udzielenia chrztu. Można też zaproponować zapisanie dziecka do chrztu w późniejszym czasie. Podobnie ujmuje to zagadnienie Synod Szwajcarski z 1974 roku, który stwierdził: "Jeśli okaże się, że prośba o chrzest nie jest motywowana wiarą, lecz zwyczajami lub podobnymi racjami, trzeba próbować wyjaśnić rodzicom związek między chrztem a ich własną wiarą. Jeśli to okaże się nieskuteczne, trzeba chrzest odłożyć. O ile to możliwe, decyzję o chrzcie lub o jego odłożeniu winien ksiądz podejmować wspólnie z rodzicami i nigdy nie powinien odmawiać chrztu definitywnie". To stanowisko Kościoła zostało później przypomniane i wyczerpująco uzasadnione we wspomnianej już Instrukcji Kongregacji Wiary o chrzcie dzieci z 20 X 1980 roku. Określa ona, że odłożenie chrztu w czasie ma charakter pedagogiczny i zmierza do tego, by rodzina zgodnie ze swoim stanem pogłębiła wiarę lub stała się bardziej świadoma swoich obowiązków. [Instrukcja Kongregacji Nauki Wiary, s.323] Realna ocena poszczególnych przypadków winna być dokonywana w duszpasterskiej rozmowie między kapłanem i rodziną. Zwłaszcza o decyzji dotyczącej odłożenia chrztu powinno się też zadecydować po głębszej refleksji razem z rodzicami dziecka. Zawsze przy tym trzeba tak działać, by nie pozostało przekonanie, iż w ogóle odmawia się udzielenia chrztu. Nie powinno się w takiej sytuacji tracić zwłaszcza pastoralnego kontaktu z rodzicami, lecz stwarzać okazję i warunki przez różne spotkania, do pogłębienia lub odzyskania przez nich wiary. W odniesieniu do rodziców niewierzących lub wierzących, ale nie spełniających wymaganych warunków, trzeba się wystrzegać zbytniej surowości i kategorycznej odmowy chrztu, jak i postawy nadmiernie liberalnej, tolerancyjnej, która nadużywa przekonania o "wszechmocnym działaniu łaski chrztu". Stawianie pewnych warunków, których spełnienia wymaga się od rodziców, ma ich doprowadzić do odpowiedzialnej prośby o chrzest ich dziecka.

 

2. Wymogi i zadania stawiane rodzicom chrzestnym

Podkreślenie roli rodziców naturalnych przy chrzcie dziecka nie pomniejsza roli rodziców chrzestnych, którzy powinni być obecni przy chrzcie jako urzędowi przedstawiciele społeczności wierzących, przyjmującej dziecko do swego grona. Reprezentują oni Matkę-Kościół, która w ich osobach przejawia macierzyńską troskę i opiekę całej wspólnoty nad ochrzczonym dzieckiem. W imieniu całej społeczności chrzestni powinni przede wszystkim troszczyć się o rozwój wiary dziecka poprzez dawanie świadectwa swoim życiem chrześcijańskim. Rola rodziców chrzestnych w stosunku do zasadniczej funkcji rodziców naturalnych jest pomocnicza, chrzestni jednak wyrażają gotowość pomagania rodzicom w wypełnianiu ich obowiązków. W przypadku, gdy rodzice naturalni są mało praktykującymi czy obojętnymi religijnie, stanowisko rodziców chrzestnych nabiera pierwszorzędnego znaczenia, mianowicie zapewniają oni dziecku chrześcijańskie wychowanie. W związku z tak określonymi zadaniami chrzestnych, zrozumiałymi stają się wymagania stawiane tym, którzy tę funkcję mają spełniać.

 

Obrzędy chrztu dzieci określają, że jako chrzestny może być dopuszczony ten, kto:

Został wyznaczony przez przyjmującego chrzest lub przez jego rodziców. albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy go nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu i ma wymagane kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

Jest wystarczająco dojrzały do pełnienia tego zadania, tzn. ukończył szesnaście lat;

Przyjął trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i z zadaniem, jakie ma pełnić;

Nie jest ojcem ani matką przyjmującego chrzest;

Jest jednym chrzestnym lub jedną chrzestną, chyba że dopuszcza się parę chrzestnych;

Należy do Kościoła katolickiego i prawo nie zabrania mu pełnienia zadań chrzestnego.

 

Jeżeli rodzice przyjmującego chrzest wyrażą takie życzenie, obok chrzestnego katolika (chrzestnej katoliczki) można dopuścić jako chrześcijańskiego świadka chrztu człowieka ochrzczonego i wierzącego w Chrystusa, ale nie należącego do wspólnoty katolickiej. [OCD Wprowadzenie ogólne, nr 10.]

 

Wymogi te wskazują jasno, że powinno się stanowczo zerwać ze zwyczajem wybierania na chrzestnych ludzi przypadkowych lub przygodnych, kierując się względami towarzyskimi czy wyłącznie świeckimi. Nie wolno na chrzestnych wyznaczać ludzi niepraktykujących i niewierzących. Chrzestni bowiem w czasie obrzędów mają prosić o chrzest dla dziecka jako znak wiary. Powinni oni też otwarcie wyznać swoją wiarę i przyrzec troskę oraz pomoc przy wychowaniu religijnym nowo ochrzczonego dziecka. Proszenie na chrzestnych ludzi obojętnych religijnie, czy też takich, którzy nie mogą szczerze złożyć prawdziwego wyznania wiary, jest sprzeczne z chrztem jako sakramentem wiary. W świetle wskazań Episkopatu Polski nie wolno dopuszczać do pełnienia posługi chrzestnego osób żyjących w niesakramentalnym związku małżeńskim oraz młodzieży nie uczęszczającej na katechizację. Jednym z zasadniczych wymogów stawianych rodzicom chrzestnym, jest także właściwe ich przygotowanie do pełnienia przez nich funkcji.

 

Formacja taka może się odbyć w różny sposób: albo przez katechizację przedchrzcielną odbywaną razem z rodzicami dziecka, albo przy udziale jakiejś gorliwej rodziny katolickiej. Tematyka takich spotkań obejmuje różne problemy wiary i życia chrześcijańskiego. Udział w tego typu naukach czy konferencjach daje możliwość lepszego przeżycia uroczystośc chrztu, pogłębia świadomość podjętych zobowiązań wobec ochrzczonego i odpowiedzialność za jego religijne wychowanie.

 

Parafia św. Patryka

http://www.patryk.waw.pl/index.php/sakramenty-swiete/14-sample-data-articles/156-przygotowanie-rodzicow-i-chrzestnych-w-parafii-do-chrztu-ich-dzieci-w-praktyce-kosciola-w-polsce

 


« powrót
1133030 odwiedzin od 14 października 2013                                           1999-2017 © MATinternet Zakopane :: Powered by MATcms